Al op jonge leeftijd werd er bij Ronald humor ontdekt. Hij bleek een zeer specifieke vorm te hebben: absurd, talig, en droog, soms op de rand van melig. Humor waar hij sindsdien mee heeft leren leven. Hij maakte er zelfs zijn vak van: ‘Door mijn humor zoveel mogelijk te delen, hoop ik dat er, juist ook in mijn publiek, mensen zullen zijn die erom kunnen lachen.’ Veelvoorkomende verschijningsvormen van Snijders’ humor zijn alliteratie aan het begin van deze zin, terloopse oneliners, andere liedjes, verknipte dialogen en nieuwe woorden.
